‘επαφή’ – Θεσσαλονίκη

Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο ‘Huddersfield Drama Festival’ του Πανεπιστημίου Huddersfield, Μ. Βρετανία (2009) απ’ όπου απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Στην συνέχεια παρουσιάστηκε ανανεωμένη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Μυτιλήνη και συνεχίζει να εξελίσσεται εκ νέου μέσα από την έρευνα των δημιουργών της.

πάντα ζητούσα να φτάσω εκεί, όπου…
Mνήμες ερωτικών συναντήσεων, ταξίδια νομάδων και μετακίνηση πουλιών φλαμίνγκο.
‘Συνάντηση’ και ‘Αποχωρισμός’ δύο δημιουργικών συμπάντων πάνω στην σκηνή σε πραγματικό χρόνο…

10 – 15 Δεκεμβρίου 2011

σκηνοθεσία – ερμηνείες
Αλίκη Δουρμάζερ
Εύα Τσούρου

Κουστούμια : Χρύσα Δουρμάζερ, Άλκιστη Μάμαλη
Σχεδιασμός εντύπων : Σοφία Τσουκαλά
Μουσική επιμέλεια : Εύα Τσούρου

 

Οι Εύα Τσούρου και Αλίκη Δουρμάζερ είναι μέλη performer, εκπαιδεύτριες και Assistant Directors του καλλιτεχνικού σχήματος International Physical Theatre Ensemble ‘DUENDE’ με σκηνοθέτη και καλλιτεχνικό διευθυντή τον John Britton και έδρα την Αγγλία (2009). Πραγματοποιούν σεμινάρια και παραστάσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό προωθώντας την καλλιτεχνική και εκπαιδευτική φιλοσοφία του Duende Εnsemble.

Η παράσταση ‘Επαφή’ πρόκειται για μια performance Σωματικού Θεάτρου. Απαρτίζεται από δύο ξεχωριστές solo performances οι οποίες εξερευνούν τις έννοιες ‘Συνάντηση’ και ‘Αναχώρηση’. Διαδραματίζονται ξεχωριστά με διαδοχή και στην συνέχεια συναντιούνται στον σκηνικό χώρο και ‘συνομιλούν’ διαδραστικά, τόσο κινησιολογικά όσο και δραματουργικά. Η πορεία της συνάντησής τους είναι ως επί το πλείστον αυτοσχεδιαστική και ακολουθεί τις δυναμικές που προκύπτουν ανάμεσα στις performer στον πραγματικό χρόνο της εκάστοτε παράστασης.

Η solo performance της Αλίκης Δουρμάζερ, η οποία εξερευνά την έννοια της ‘συνάντησης’, εμπνέεται από μνήμες ερωτικών συναντήσεων και πειραματίζεται με τις δυναμικές της φωνής ως αναπόσπαστο κομμάτι της σωματικής έκφρασης μέσω της αναδόμησης πρωτότυπου κειμένου, ποιημάτων και τραγουδιού σε ηχητικά ερεθίσματα με τα οποία υπάρχει διάδραση.

Η solo performance της Εύας Τσούρου, η οποία εξερευνά την έννοια της ‘αναχώρησης’, ταξιδεύει μέσω της κινητικής συμπεριφοράς των νομάδων και των πτηνών φλαμίνγκο καθώς πειραματίζεται με την μεταφορά κειμένων σε σωματικό λεξιλόγιο. Παράλληλα ερευνά τη δυνατότητας προσέγγισης του εαυτού του performer ως ‘πολλαπλή οντότητα’.

Πρόκειται μια παράσταση που πειραματίζεται σε δύο διαφορετικά επίπεδα συγχρόνως. Αφενός στην λειτουργία κάθε έρευνας ξεχωριστά σε σχέση με τις έννοιες της ‘Συνάντησης’ και της ‘Αναχώρησης’ βιωμένες μέσα από τις ψυχοσωματικές συνθήκες που κάθε performer έχει ορίσει και αφετέρου από την ‘Συνάντηση’ και την ‘Αναχώρηση’ των δύο αυτών δημιουργικών συμπάντων πάνω στην σκηνή σε πραγματικό χρόνο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παράσταση αναβιώνεται κάθε φορά ως μια φρέσκια οργανική εμπειρία, βήμα προς βήμα, και ξαναγεννά το αποτέλεσμα αφήνοντας χώρο στην περαιτέρω εξέλιξή του.

Η διαφορετικότητα και η δύναμη της συγκεκριμένης παράστασης αντλείται τόσο από την ποιότητα της τεχνικής των ηθοποιών, το ακόλουθο δέσιμο των δύο solos σε μια κοινή εμπειρία και το σημαντικότερο από την πρόκληση που προσφέρει στο θεατή για ελεύθερες προσωπικές συνδέσεις και μεταφράσεις.